W okresie Edo kontakty Japończyków spośród Chinami skłonny poważnemu ograniczeniu. Były one utrzymywane tylko na wskroś przystań w środku Nagasaki. Państwo Środka na rzecz buddystów japońskich ówczesny żródłem prawdziwego, nieskażonego buddyzmu. Traktowali Państwo Środka ściśle w ten sposób samo, jako buddyści chińscy traktowali Indie, aż do których udawali się by tuż przy źródła zrewitalizować nauki także uprzątnąć się spośród ewentualnych błędów.
We wczesnych dekadach Edo buddyzm żwawo się rozwijał. Chociaż period ów uważano zbytnio godzina stagnacji oraz degeneracji, owo równowaga polityczna została wykorzystana na wskroś wszystkie istniejące szkoły buddyjskie aż do budowania nowych klasztorów, odbudowy starych (po otrzymaniu odpowiednich zezwoleń rządowych), rozwijania nowych systemów kształcenia mnichów, badania dawnych tekstów buddyjskich oraz tworzenia nowych sieci powiązań świątyń oraz klasztorów.
Z początkiem okresu Tokugawy klasztory szkoły rinzai systemu gozan to znaczy pięć klasztorów przeżywały kryzys. Stały się tycio aktywne, tudzież zakonny zajęci byli tworzeniem literatury także obrazów. Zdecydowanie górowały na nimi łącznie niezależne klasztory, zaś wyjątkowo Daitoku również Myōshin, dokąd zajmowano się aliści przede wszystkim praktyką zen.
Myōshin-ji stanął na czele ruchu zmierzającego aż do uzdrowienia sytuacji wewnątrz szkole rinzai dodatkowo przeprowadzenia reform. Jednak przesunięcie podzielił się na dwójka frakcje: jedna odłam uważała, iż trzeba nadzwyczajnie ściśle odtwarzać reguły życia klasztornego, oraz druga uważała, że upiór jest ważniejszy od czasu prawa. Na czele tej ostatniej frakcji stał Gudō Tōshoku (1577-1661) również gorsza połowa odniósł zwycięstwo.
Na czele frakcji przegranej stali Isshi Monju (1608-1646) również Ungo Kiyō (1582-1659) również Ryōkei Shōsen (1602-1670), Tokuō Myōkō (1611-1681) dodatkowo Jikuin Somon (1611-1677). Wszyscy oni odegrali główną rolę w środku sprowadzeniu mistrza chan Yinyuana aż do Kioto[2] dodatkowo do wnętrza wybudowaniu Obaku-san Mampuku-ji, pierwszego głównego klasztoru nowej szkoły obaku.
Skoro Japończykom spośród powodu zamieszania wewnątrz Chinach z trudem było się w tym miejscu dostać, w środku związku spośród tym upatrywali oni szansę na rewitalizację szkoły rinzai wskroś inwitacja chińskich mistrzów chan.
W Nagasaki znajdowała się nieco spora wspólnota chińska, zwłaszcza kupiecka, której religijne zapotrzebowania zaspokajały trzy, wybudowane wskroś nich, buddyjskie świątynie grupujące wiernych zgodnie spośród regionem Chin, spośród którego pochodzili. Kupcy spośród rejonu rzeki Yangzi wybudowali wewnątrz 1623 r. Kōfuku-ji, która stała się później znana wobec nazwą Nanjing-ji[3] Fukusai-ji została wybudowana w środku 1628 r. wskroś kupców pochodzących rejonu Zhangzhou w środku prowincji Fujian oraz była wśród nimi nazywana Zhangzhou. Trzecia kościół - Sōfuku - została wybudowana do wnętrza 1635 r. na wskroś Chińczyków spośród rejonu Fuzhou również w ten sposób ponadto była wskroś nich nazywana.
Te trzy świątynie powinno się rozpatrywać zbytnio świątynie chan, jak bądź negacja logiczna w środku ortodoksyjnym stylu[4]. Nie poprzedni one związane spośród żadnym japońskim klasztorem zen. Pozostały szczerze niezależne aż do czasu wybudowania Mampuku-ji. Chińczycy sprowadzali spośród kraju mnichów, którzy zostawali opatami tych świątyń. Jednym spośród celów wybudowania tych świątyń było zademonstrowanie Japończykom, że Chiczycy są co prawda obcymi, pomimo tego lecz buddystami, żeby uciec rządowych antychrześcijańskich pogromów, wyjątkowo po rewolcie Shimabary do wnętrza 1638 r.
Pierwszym mnichem buddyjskim, jaki zyskał w tej okolicy sobie dobrą reputację był maestro chan Daozhe Chaoyuan (1602-1662) (jap. Dōsha Chōgen). Pochodził spośród Fujian. Oto jego 'rodzinna' profil przekazu Dharmy:
Gdy jedna ze świątyń potrzebowała nowego opata, wysłano zaproszenia aż do jednego spośród głównych uczniów Yinyuana - Yelana Xinggue, jaki zaakceptował ofertę również wewnątrz 1651 r. wyruszył aż do Japonii. Statek uległ rozbiciu także jedną spośród ofiar był tak Yelan. Jego instruktor Yinyuan był tą śmiercią nadzwyczaj przybliżony oraz w charakterze później sugerował, była płeć słaba głównym czynnikiem, iż samodzielnie wybrał się aż do Japonii.
W Japonii kampanię w środku celu sprowadzenia samego Yinyuana prowadził dotychczasowy abat Kōfuku-ji Yiran Xingrong (1601-1668). Po zaproszeniach, 12 miesiąca 1653 r. Yinyuan w końcu zaakceptował zmiana mieszkania aż do Japonii, wbrew sprzeciwu swoich uczniów. Na swojego następcę wyznaczył Huimena Rupeia (1615-1664) także siódmego miesiąca 1654 r. co do jednego 20-30 swoimi uczniami wypłynął aż do Japonii.